به طور فشرده بررسى شود : 1 - مهمترين چيزى كه همه آنان در آن متفقند و به عنوان يك ايراد اساسى بر مساله حجاب ذكر مىكنند اين است كه زنان نيمى از جامعه را تشكيل مىدهند اما حجاب سبب انزواى اين جمعيت عظيم مىگردد ، و طبعا آنها را از نظر فكرى و فرهنگى به عقب مىراند ، مخصوصا در دوران شكوفايى اقتصاد كه احتياج زيادى به نيروى فعال انسانى است از نيروى زنان در حركت اقتصادى هيچگونه بهره گيرى نخواهد شد ، و جاى آنها در مراكز فرهنگى و اجتماعى نيز خالى است ! ، به اين ترتيب آنها به صورت يك موجود مصرف كننده و سربار اجتماع در مىآيند . اما آنها كه به اين منطق متوسل مىشوند از چند امر به كلى غافل شده يا تغافل كرده‌اند . زيرا : اولا : چه كسى گفته است كه حجاب اسلامى زن را منزوى مىكند ، و از صحنه اجتماع دور مىسازد ؟ اگر در گذشته لازم بود ما زحمت استدلال در اين موضوع را بر خود هموار كنيم امروز بعد از انقلاب اسلامى هيچ نيازى به استدلال نيست ، زيرا با چشم خود گروه گروه زنانى را مىبينيم كه با داشتن حجاب اسلامى در همه جا حاضرند ، در اداره‌ها ، در كارگاهها ، در راهپيماييها و تظاهرات سياسى ، در راديو و تلويزيون ، در بيمارستانها و مراكز بهداشتى ، مخصوصا و در مراقبتهاى پزشكى براى مجروحين جنگى ، در فرهنگ و دانشگاه ، و بالآخره در صحنه جنگ و پيكار با دشمن . كوتاه سخن اينكه وضع موجود پاسخ دندانشكنى است براى همه اين ايرادها و اگر ما در سابق سخن از « امكان » چنين وضعى مىگفتيم امروز در برابر « وقوع » آن قرار گرفته‌ايم ، و فلاسفه گفته‌اند بهترين دليل بر امكان چيزى وقوع آن است و اين عيانى است كه نياز به بيان ندارد .